Oma’s weddenschap

Geplaatst op Geupdate op

Mijn grootmoeder was een pittige dame. Tot op hoge leeftijd. Toen ze al ver in de negentig was speelde ze nog graag bridge, een kaartspel voor vier deelnemers. Dit deed ze wekelijks met een clubje waar nog drie andere hoog bejaarde dames deel van uitmaakte.
Op een dag deed één van de dames een voorstel en zei: “laten we een weddenschap afsluiten. We leggen elk € 10.000 in. Degenen die volgend jaar nog in leven zijn, mogen de pot onderling verdelen” waarop ze iedereen beurtelings samenzweerderig aankeek en er zachtjes maar beslist aan toevoegde: “en zeg niks tegen je kinderen!”

Een rendement waar de meeste beleggingen niet aan kunnen tippen
Het jaar daarop bleek één van de leden van de bridgeclub te zijn overleden. Er zat € 40.000 in de pot en er waren drie leden om het bedrag over te verdelen. De bepaling dat de kinderen nergens vanaf mochten weten is hierbij zo belangrijk, want anders zouden er allerlei erfrechtelijke kwesties gaan spelen. Nu kregen de drie dames ieder € 13.333, een rendement van 33% in één jaar tijd! Ze besloten om de weddenschap voort te zetten. En helaas bestond de groep het jaar daarop nog maar uit twee leden. Deze dames hadden nu elk € 20.000. Een rendement van 100% in twee jaar tijd! Niet mis te verstaan! Dat zijn rendementen waar de meeste beleggers alleen maar van kunnen dromen!

Collectiviteit
Deze rebelse weddenschap van mijn grootmoeder en haar vriendinnen is in wezen een tontine. Een pool waarin (sterfte) risico’s gedeeld worden of anders gezegd, een primitieve levensverzekering. De rendementen die hiermee behaald worden, worden in jargon ‘mortality credits’ of sterftewinst genoemd. De weddenschap heeft overigens nooit echt plaatsgehad… Mijn grootmoeder is weliswaar ver over de negentig geworden en ze was inderdaad een enthousiast bridgespeler, maar de rest is compleet verzonnen. Niet door mij, maar door M. Milevsky die het voorbeeld heeft beschreven om de voordelen van het collectief delen van risico’s te illustreren.
Tegenwoordig wordt de roep om individuele pensioenen steeds groter, maar bedenk dat collectiviteit zo zijn voordelen heeft. Als je weer eens erg hoort afgeven op pensioenfondsen en verzekeraars is het goed om nog eens te denken aan oma’s weddenschap.

 

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Oma’s weddenschap

    sandrastructuur zei:
    september 2, 2016 om 5:20 pm

    Wat een mooi verhaal. Veel illustratiever dan een vermanende preek. En het zet mij meteen aan het denken dat ik toch echt aan de slag moet met mijn pensioen. Individueel of collectief? Een combinatie? Ik ben er nog niet uit. Maar daarom ben ik ook zo’n fan van jouw blogs!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s